Christchurch,
Een stad in Nieuw-Zeeland.
Hier, als de lente komt in Canterbury,
als de gouden bloemen open gaan...
in de struiken van Hagley Park.
Niet ver hier vandaan, bevind zich een gebouw.
Geanimeerde straten, in het hart van de stad...
het plein, en zijn kathedraal.
De Universiteit van Canterbury:
zijn gevels, in ruwe grijze steen.
Met zijn in de schaduw gestelde kloosters.
Hier werd meer dan een briljante carrière geboren.
De meisjes school, het Cranmerplein.
En in de verte, de grote oppervlakte van Hagley Park.
Met ontelbare sportvelden.
Lente, zomer, herfst...
zijn de tuinen prachtig...
schitterend.
Christchurch, een vreedzame stad in de vlaktes.
Mama !
Het is moeder ! Zij is gewond !
Ik smeek u, helpt ons !
In 1953-54, Pauline Yvonne Parker rapporteert uit haar dagboek.
Haar vriendschap met Juliet Marion Hulme.
Dit is hun verhaal.
Nauwkeurig vermeld uit het dagboek van Pauline.
HEMELSE SCHEPSELEN
Onvolmaakte ? Een van de aanvoegende wijsheid...
wijst op een actie in laatste D.W.Z
Vertaling ?
Snel !
Met de hand omhoog in de klas, vraagt men toestemming om te spreken.
Goedemorgen juffrouwen !
Goedemorgen, Mevrouw Stewart !
Ga zitten !
Mevrouw Waller, juffrouwen...
mag ik u voorstellen, Juliet Hulme.
Juliet komt uit...
St-Marguerite, daarvoor...
was zij in Queenswood.
In feite, ben ik een engelse.
Natuurlijk.
Haar vader, is Dr. Hulme, hij is rector...
aan de Universiteit van Canterbury.
Juliet heeft ook de wereld rond gereisd.
Ik ben er zeker van dat zij staat te popelen om haar exotische verhalen te vertellen...
aan de leerlingen van 3e A.
Zo, ik ga u verlaten, Mevrouw Waller.
U mag hier plaats nemen, Juliet.
In deze klas gebruiken we franse namen.
Kies maar een voornaam.
Onregelmatige werkwoorden met aanwezige voorvoegsel.
Sorry, maar u begaat een vergissing.
'Vienne' word alleen gebruikt in sprekende taal.
Het is ook gebruikelijk dat u recht staat als u tot de professoren spreekt.
'Antoinette' !
U had 'vînt' moeten schrijven.
Ik zal zeker verkeerd overgeschreven hebben...
van uit mijn nota's...
U moet zich niet verontschuldigen Mevrouw Waller.
Zelf had ik veel last om deze regel te assimileren.
Dank u, Juliet.
Boek openen op bladzijde 17.
Vandaag, gaan we natuur getrouw tekenen.
Allemaal ploegen van twee, en beslist zelf wie wat zal doen.
Juliet, u heeft geen compagnon ?
Ik kan ook zonder, Mevrouw Collins.
Pauline !
Je bent ook alleen ?
Ga jij maar bij Juliet staan.
Misschien een klein beetje donkerder maken ?
Heel goed, Joan.
Maar Juliet !
Wat is dat voor iets ?
'St. Georges met een draak'
Waar is Pauline ?
Oh, zo ver ben ik nog niet.
Ik ging het op een rots planten maar ik heb geen plaats meer, sorry.
Ik weet niet !
Heb je gemerkt dat mijn St. Georges
veel van Mario Lanza heeft, de grootste tenor van de wereld.
Ja, zeer knap Juliet...
maar als ik u een thema geef, dan moet u dat ook eerbiedigen.
Laat dat maar, en begint opnieuw.
Ik vind je tekening fantastisch.
Makrelen !
Voor morgen bij het ontbijt.
Waarom nu niet Nora ? Nu dat ze nog vers zijn.
Ik vrees dat M. Bayliss geen vis lust.
Ik heb lamsribbetjes in de koelkast.
Excuseer mij...
Mag ik naar mijn laatste nieuwe 33 toeren plaat luisteren.
Neem je een makreel Steve ?
Ik lust geen vis M. Rieper.
U heeft
kosten gedaan !
Maar ik heb ook nog huur geld.
Vertel !
Hoe is het geweest ?
Heel goede punten !
Trek het u niet aan, we zullen dat na het eetmaal regelen.
Zet uw plaat op.
Doris Day.
Zij heeft veel talent !
Men moet snel zijn in dit huis.
Is dit niet
de beroemde Ierse zanger Murray O'Lanza ?
Italiaan, papa !
De grootste tenor van de wereld !
Stop !
Je doet alles naar de vaantjes !
Laat mij gerust !
Links !
Rechts, links !
Mag ik is kijken ?
Het is heel indrukwekkend !
Mag ik voelen ?
Ik heb ook littekens op mijn longen.
Maanden heb ik in mijn bed gelegen.
Mijn ouders hebben mij toen naar de Bahamas gestuurd voor revalidatie.
Zij hebben mij daar vijf jaar laten zitten.
Toen, heeft mijn moeder mij beloofd dat we nooit meer gescheiden zouden zijn.
Ik ook, heb maanden in het ziekenhuis vertoefd.
Met mijn been.
Al die operaties...
Ostomiélite, dat verandert de beenderen in krijt.
Het afvoeren heeft twee jaar in beslag genomen.
Troost u.
Veel gezonde mensen hebben long of beenderziektes opgelopen.
Wauw, hoe romantisch !
Dag, Paul !
Gaat de boze prins op de vlucht !
Pak hem !
Sneller !
Kruipt het ongedierte weg !
Jonty !
Stop !
Ga weg, gedaan met spelen.
Komaan, ga weg !
Sorry !
't Is niet erg.
Toch wel !
Het is Mario !
Wat is dat ?
Sandwichen met eieren en zalm, die heb ik je eergisteren gegeven.
Daarom ruikt het hier zo.
Henry !
Je bent onverbeterlijk !
Men kan je nu is nooit iets toevertrouwen.
Moeder !
Jonty heeft mijn plaat stuk gedaan !
We zullen wel een andere kopen !
En kopje thee,
Paul ?
Neen, dank u.
Juliet...
Ze had het veel over u, naar het schijnt...
hou je van opera ?
Naar welke gaan we luisteren ?
Werkt je vader ?
Word hij niet belemmerd !
Ga je niet liever naar buiten ? Ik ben bijna klaar hier.
Gaat het ?
Ik ga sterven.
Neen ! Ik smeek u !
Ruik je ook ajuinen !
James Mason zou een religieuze film moeten maken !
Hij zou goed staan in de rol van Jezus !
Vader zegt dat de bijbel een hoop larie is.
Wij gaan allemaal naar de hemel !
Ik niet.
Ik ga naar de 4e wereld.
Het is zoals in het paradijs, zelfs beter daar zijn geen gelovigen.
Een paradijs vol van muziek, kunst en zuiver pret.
James zal er zijn, en Mario.
Ze zullen heiligen zijn.
Sint Mario !
Voortaan zeer beroemd.
'Hij'.
'Hij.'
'Deze.'
'Dit.'
'Dat !'
'Dat.'
Hij niet !
Orson Welles !
De afschuwelijkste man van de wereld.
Zingen wij de verheldering,
Van alle heiligen.
Het is prachtig !
Sokken !
Oh, Wendy !
Dank u.
Vanwege vader.
Mario Lanza ! Dank u, Yvonne.
Ik hoop dat het je bevalt.
Donderdag, 1e januari 1953.
Dit jaar, heb ik besloten verdraagzamer te zijn tegenover mijn medemens.
Koekjes !
En, uw afspraak, is dat om 2h30.
Dit is een private receptie. Ga weg !
Zie hier wie ik gevonden heb.
Dag, Juliet.
Dag, Mevrouw Rieper.
Aangename kennismaking.
In een dolle woede, rijgt Charles, Lancelot aan zijn zwaard.
Nu is Deborah vrij, om met Charles, te trouwen.
Ik heb je moeder gehoord deze namiddag, mevrouw.
Het was een zeer geanimeerde uitzending.
Moeder verlaat het radiostation, ze is nogal druk in de weer met haar huwelijksbureau.
Allemaal gekken !
Papa !
Dat zou me in verlegenheid brengen, om mijn intimiteit uit te pakken tegen over vreemde.
Moeder is heel sterk in dit vak.
Zij moedigt koppels,
met moeilijkheden aan...
zich te verzoenen.
In twee jaar,
heeft ze maar vier echtscheidingen gehad.
Ze kan beter bij de U.N.O. gaan werken.
Voor mijn vrouw, is het allemaal mijn schuld.
Wat is uw mening, M. Perry ?
Alstublieft zeg maar Bill.
Ik weet niet wat er gebeurd is. Zij heeft het gevoel...
Neen.
Het is uw mening die mij interesseert...
Bill.
Moeder heeft een uitzonderlijke techniek.
Het heet diepgaande therapie'.
Wat is dat ?
Ik weet het niet goed, maar het is wel in trek.
Eet, Yvonne.
Mijn tweede voornaam.
U boetseert voorwerpen ?
Ik hou van alles wat met kunst te maken heeft.
Wij ook, maar we werken...
niet met klei zoals u.
Ik werk liever met hout.
Bent u schrijnwerker ?
Ik werk in een viswinkel.
Hij is de gerant ?
Hier is de eetkamer.
Het ontbijt is om 7u. En 9u.
De kamers zijn klein.
Maar gezellig en proper.
De schoolkrant kan uw verhaaltjes misschien publiceren.
In feite, is het een roman, we gaan het naar New York sturen,
daar zijn de grootste uitgevers gevestigd.
Is dat echt ?
Geef mij onmiddellijk de persdienst !
Het is heel droevig dat anderen onze genie niet kunnen waarderen.
Laten we hopen dat dit boek zal helpen.
Zelfs als niemand ooit dat punt werkelijk bereikt.
Port Levy, Pasen 1953.
Zijn gewonde schouder,
ondersteunend, komt Charles aangerend.
Deborah wacht op zijn terugkomst, in een kamertje, hoog in de toren.
Door haar parfum aangetrokken haast hij zich !
Opent kordaat de deur en werp zich op het bed om haar te omhelzen.
Ik durf er om te wedden dat ze bezwijkt vanaf de eerste nacht.
Waarom ?
Je kunt dat niet begrijpen.
Jawel ! Ik ben bijna 10 jaar !
Acht jaar en half, en ongelofelijk dom.
Mama...
Paul en ik hebben besloten dat Charles en Deborah een baby zullen krijgen.
Een troonopvolger voor Borovnie.
Wat een mooie ingeving !
Zijn naam zal Diello zijn.
Mooie naam voor een roman !
Paul heeft dit bedacht.
Wat ben jij slim zeg !
Klaar.
Hilda...
Waar is die brief van de commissie ?
Zij vragen,
onze paspoortnummers.
Ga je naar het buitenland ?
Jouw vader vertrekt naar Engeland voor een congres, lieveling.
We komen zo snel mogelijk terug.
Vertrek jij ook ?
Ik was van mening dat u, het is...
de scheiding zou te lang zijn.
Ik zou ook willen mee gaan.
Maar je moet naar school ! Je bent net begonnen.
Ik ga boodschappen doen.
Ik ga met je mee !
Ik heb geen sigaretten meer.
Trek uw schoenen aan, Jonathan.
Kijk, Paul !
Wat ?
- Kijk ! - Wat ?
Wat is dat mooi !
WAT ?
Al die bloemen !
Kom met mij mee.
Kom ! Kom !
Kijk !
Vandaag heb ik en Juliet de sleutel gevonden van de 4e wereld.
We hadden het al die tijd in ons bezit ongeveer zes maanden al,
we hebben het pas begrepen de dag van het overlijden van Christus.
Door de wolken heen zagen wij de opening.
Alles was kalm en sereen.
Toen begrepen wij dat we de sleutel hadden.
Onze geest liet toe om de 4e wereld waar te nemen,
een tiental mensen zijn daar in bekwaam
ieder jaar, gedurende twee dagen,
kunnen wij dank zij deze sleutel, het universum aanschouwen in al haar pracht,
het was ons toegelaten een glimp te hebben
de dag dat we de sleutel ontdekten van het poortje in de wolken.
Duwen !
Het komt !
Het is een jongen !
Deborah...
we hebben een zoon, en erfgename.
Hij zal Diello heten.
Je bent een wonderbaarlijke vrouw.
Zonder jou was het mij niet gelukt Charles.
DE ROL VAN DE KONINKLIJKE FAMILIE.
Keizerin Deborah heeft de grootste moeite
om de aanvallen van een echtgenoot te weren die haar 's ochtends, 's middag en 's avond wil bezitten.
Dank u, Juliet.
Nochtans
het ergste is nog zijn afvallige zoon, Diello
deze is een onverbeterlijke kleine duivel
die aanhoudend zijn gouvernante pest.
Het is genoeg, Juliet.
Ik neem aan dat je dit plezant vind ?
Neen, Mme Stevens.
Vind je dat fijn om de Koninklijke familie belachelijk te maken,
om de draak te steken met de koningin en haar imperium,
met zulke verschrikking ?
Het is geen verschrikking !
Ga zitten, Pauline.
Ik begrijp uw reactie niet, Mevrouw Stevens.
U vroeg mij een thesis te maken over de Koninklijke familie.
Niet noodzakelijk over de Windsors !
Zitten !
U zou het voorbeeld moeten geven,
terug op uw plaats.
Genoeg, Juliet !
Ik heb vandaag vernomen van Mevrouw Hulme
dat Juliet tuberculose heeft.
Arme Julietta.
Ik viel bijna flauw toen ik het vernam,
ik had veel moeite om niet te huilen.
Ik heb een onaangename nacht doorgebracht.
Kon ik maar ook tuberculose hebben !
Komaan, zit recht.
Ik heb geen honger.
Je moet eten. Je hebt gisterenavond al niets gegeten.
U gaat toch niet ziek worden.
Ik wil wat alleen zijn.
Ben je al vergeten hoe broos je was toen je klein was.
Ik niet.
Mag Juliet dan hier blijven als haar ouders weg zijn ?
Zij is besmettelijk. Ze moet naar een ziekenhuis.
Maar ze zal er alleen zijn !
Haar ouders zullen niet weg gaan.
Ze zullen hun reis moeten annuleren.
Maak je maar geen zorgen over Juliet.
Het is nog niet te laat om de reis te annuleren,
Als het dat is dat je wil.
Hier zal je het naar je zin hebben.
Het is heel rustig.
De hoofdverpleegster heeft mij beloofd om je uitzonderlijk goed te verzorgen.
Je studies kan je dan verder zetten tijdens uw revalidatie.
Het is voor je eigen bestwil, mijn schat.
Nu een glimlach, grote meid !
Vier maanden,
die zijn snel voorbij.
Juliet zal gedurende twee maanden geen bezoek mogen ontvangen.
Uit voorzorg heb ik een afspraak gemaakt voor een radiologisch onderzoek.
En, moet ik zaterdag een duiventil voor je bouwen ?
Ga je mij ook helpen ?
Vroeger, werkte je altijd graag met papa...
ik heb een geniaal idee gehad deze avond.
Juliet en ik, we zullen naar elkaar schrijven, precies of we zijn Charles en Deborah !
Ik heb haar zes bladzijden geschreven al zijnde Charles en twee al zijnde Paul.
Ze heeft het spel onmiddellijk mee gespeeld.
Mijn beste Charles, Ik mis u zo veel aangezien ik van je hou,
en verlang naar de dag dat we eindelijk terug herenigd zullen zijn.
Wat verzucht ik naar die andere ziekte.
en van décrépitude,
mijn geest wordt meer en meer gealarmeerd.
Aangaande onze zoon. Amper tien jaar,
Diello heeft tot nu toe 57 mensen vermoord,
en is nog niet van plan er mee te stoppen.
Dit verontrust mij, Charles.
Mijn lieve Deborah,
de staatszaken nemen al mijn tijd in beslag.
Ik moet bekennen dat het gepeupel mij ongelofelijk saai lijkt.
Gisteren nog, heb ik enkelen boeren moeten terechtstellen,
om mijn verveling
te misleiden.
Diello drong er op aan om mij te vergezellen.
In feite ging hij zo tekeer dat ik hem de bijl
toevertrouwde.
en de koppen maar rollen !
De gevangene, natuurlijk, maar ook de bewakers,
mijn bediende,
en sommige ongelukkige sukkelaars verloren het hoofd van hun chef.
Charles, ik ben wanhopig als ik er aan denk Diello aan de Kardinaal toe te vertrouwen.
In de geest van het geloof zal hij terug op het rechte pad komen.
Nogmaals, goedemorgen.
Hoe is het met u ?
Het komt zeker hard aan om van uw klasgenoten gescheiden te zijn.
Dit zal u zeker plezier doen.
De mirakels van de moderne geneeskunde
kunnen nog altijd niet een ziekte zoals tuberculose overwinnen.
Reikt mij je hand, Juliet ! Reikt de hand naar Jezus !
Wat ben ik blij u te zien !
Ga niet te dicht bij, ze is nog niet genezen.
We hebben fruit voor u meegebracht.
Dank u wel !
Ga het zo wat !
De hoofdverpleegster houd van mij, zij heeft mij deze steek geleerd.
Ik hou van deze kleur !
Dit is voor jou.
Wel ! Je hebt nogal wat brieven ontvangen.
Zijn je ouders tevreden over hun reis ?
Er zijn er die niet open zijn.
Ik hou ze voor later.
Ik weet het, het is hard voor u om hier te vertoeven,
maar het is voor je bestwil.
Was het ook voor mijn 'bestwil' dat ze mij naar de Bahamas stuurden.
Op dat smerig eiland 'voor mijn bestwil'.
Sorry, Mme Rieper.
Ik voel me heel vermoeid.
Mijn kind, we willen u niet uitputten.
Kan je niet nog even blijven ?
Wij moeten nog de tram nemen, Yvonne.
Dit is beregoed.
Je bent heel sterk.
Dus, Deborah is met Charles getrouwd,
en die Nicolas zou haar tennisleraar zijn ?
Ja, maar ze heeft geen relatie met hem.
Ze zou nooit met een avonturier omgaan.
Nicolas valt meer voor Gina...
een mooie zigeunerin.
Ze trekt een beetje op u.
Juliet heeft dit gedaan.
Het is geweldig.
500 jaar Koninklijke familie hebben geen geheimen meer voor u.
Geen enkel.
Je zult nooit kunnen raden !
Wat ?
John is verliefd op mij.
Uw gekke huurder ?
Hoe weet je dat ?
Zegt hij dat zelf ?
Nee, maar het is evident.
Daarom heb ik nooit een antwoord gekregen.
Maar nee, onnozelaar.
Het is maar een geintje.
Het is maar een jongen !
Wat ?
Ik kan niet slapen.
Wil je mij een boek geven ?
Doe de deur maar dicht.
Dit lijk me interessant.
Sommige ontwerpen zien er moeilijk uit. Heb je het theepotkapje al geprobeerd ?
Het is koud, hé ?
Mag ik mij in je bed verwarmen ?
Mijn tenen zijn bevroren.
Je heb blote voeten !
Ik loop nog iets op zo !
Een minuutje maar.
Dat die dingen, zo snel, voorkwamen en in feite was het zo weinig.
Het was en ware tragedie.
'Neen, kinderen, het is niet u, maar i.'
Ze deed 'ï' leek wel of ze doorboord werd door een pin !
Oude mossel !
Ik hou van jou, Yvonne.
En in deze geschiedenis is er een oude mol die zegt:
'Charles' zal Nell Gwynn ontmoeten op een cruiseschip.
Hij was jong en rijk, zij was wonderlijk mooi.
En... zulke zaken gebeuren.
Ik verwonder mij er van, na dit verhaal dat ik mijn geschiedenis niet kent.
Hou je van mij zo veel ik van je hou ?
Zeer zeker mijn lieve Nicolas.
Mijn naam is John.
Ik heb liever Nicolas.
Noemt mij maar zoals je wil.
Wat doe je daar ?
Niks.
Ga maar naar huis.
Je breekt mijn hart, Yvonne.
Ik lig stil,
zoals in een hypnose.
Het was te afschuwelijk om daarin te geloven.
Toen ik opstond, wist ik dat vader alles aan moeder had verteld.
Komt u zaterdag,
naar het park, M. Rieper ?
Waar is John ?
Hij zou me vergezellen.
John woont hier niet langer.
Hij is deze ochtend vertrokken, zijn moeder is ziek.
Aanvankelijk, liet het mij een wrange nasmaak.
Ik begreep toen dat mijn ongehoorzaamheid een simpele berisping zou krijgen.
Voortaan, slaap je in huis. Zo kunnen we u beter in de gaten houden.
Denk maar niet dat we zulk gedrag zullen toelaten.
Je kunt er naar fluiten.
Je bent maar 14 jaar ! Je bent nog een kind.
Wat bezielt je toch ?
Je weet waar de jongens op uit zijn. Heb je nu helemaal geen fatsoen ?
Mag ik gaan ?
Je moet weer niet zo hoog van de toren blazen !
Je heb je vader doen huilen.
Je beschaamd mij !
Mij en heel de familie !
Je bent een slet.
Dat heb ik van jou !
Je was zelf maar 17 toen je met vader erop uit trok !
Nana Parker zij heeft mij dat verteld.
Je bent laat.
Ik ben helemaal ontredderd. Ik mis Nicolas ontzettent.
Moeder denkt dat ik hem nooit meer zal zien, maar ze vergist zich !
Nicolas was heel blij, dat ik zo vroeg was.
We hebben uren gepraat.
Toen zijn we gaan liggen.
Eerst heb ik wat tegenstand geboden,
maar hij was zo opdringerig, dat ik later moest toegeven.
Ik wist dat ik donderdagavond mijn maagdelijkheid niet verloren had.
Maar nu, is er geen enkel twijfel meer.
Charles !
Gina ! Wat een verassing je hier te vinden !
Deborah !
Diello !
Opgepast, Gina, we waren u bijna kwijt.
Voor u !
Huil je ?
Je moet niet zo verdrietig zijn, Gina.
Zeg, ik heb je toch geen pijn gedaan hé ?
Ik moet naar huis.
Ik hou zeer veel van jou !
Er waren eens, twee gehoorzame meisjes.
Van een man die twee prachtige dochters had.
Men kon niet, veronderstellen, zelfs in het hart van onze passie.
De rustgevende tederheid van onze omhelzing.
Weinigen zullen merken in deze barbaarse wereld,
de geniale zeldzaamheid van deze twee parels.
Stop !
Ik hou nog altijd van jou !
Om het even welke man is krankzinnig, die zich met hen vergelijkt
De wereld is geëerd van wie zij de koninginnen wil zijn.
En ik eerbiedig de macht van deze bijna tweeling zusters,
wiens liefde de menselijke regels overschrijdt.
Het is mooi !
Hoe kan men niet van mirakels en voorspellingen te houden.
Dat er werkelijk zo goddelijke schepselen bestaan.
Plaatsend de donkere ogen, de haat van de vijand in vuur en vlam
met misprijzen in ijzige grijze ogen.
Zijn de mannen zo krankzinnig om dat niet te begrijpen.
Ontbreekt wijsheid in deze vreemde blikken ?
Deze goddelijke schepselen,
jij en ik
Mevrouw Rieper ?
Mag ik binnen komen ?
Ja.
Natuurlijk.
Uw dochter...
heeft verbeelding in overvloed,
en energie.
Als ze teveel tijd bij u doorbrengt, zeg het mij maar.
Naar haar zeggen, hebt u geen bezwaar dat ze regelmatig daar slaapt.
Het is complexer dan dat.
Sedert wij terug zijn heeft
Juliet een heel ander houding...
rusteloos.
Teruggetrokken,
opstandig, onverzadigbaar. Volledig onhandelbaar.
Mag ik u een sherry aanbieden Dr. Hulme ?
Neen, dank u.
Ik moet zeggen...
Yvonne is ook veranderd.
Ze sluit zich op in haar kamer brengt haar tijd door met schrijven.
Mijn vrouw en ik zijn van mening dat deze vriendschap...
niet bevorderlijk is.
Helemaal eens met u.
Altijd boven in hun kamer verdoken in hun roman,
zonder ooit naar buiten te gaan.
Hoe bedoelt u, Dr. Hulme ?
Uw dochter...
het lijkt mij...
dat zij...
een ongezonde drang heeft voor Juliet.
Wat heeft ze gedaan ?
Niets, maar het is...
die intense vriendschap die mij zorgen baart.
Beter voorkomen
dan genezen.
Dokter Bennett, is een zeer goede vriend van mij.
Hij is gewoon huisdokter, maar is heel goed in psychologie.
En als Pauline stand houd in deze nogal benarde...
situatie...
Dokter Bennett is de ideale man om haar terug op het rechte pad te brengen.
En hoe gaat het met je studies ? Zie je het zitten op school ?
Ben je gelukkig thuis ?
Antwoord dan toch, Yvonne.
Mevrouw Rieper, vind u het erg om in de kamer hiernaast te wachten ?
Hou je... van je moeder ?
Neen !
Waarom niet ?
Ze haat mij.
Is het daarom dat je liever bij de Hulme's vertoefd ?
Of is het om bij Juliet te zijn ?
Hou je... van meisjes ?
Neen.
Waarom niet ?
Ze zijn dom.
Maar Juliet niet.
Neen.
Er is niets verkeerd aan om een intieme vriendin te hebben, maar
soms kan vriendschap te intiem worden.
Soms zijn zo'n sterke banden gevaarlijk.
Het is niet goed om maar een vriendin te hebben.
Mijn vrouw en ik hebben veel vrienden, die we regelmatig ontmoeten,
dit is een normale gezonde toestand.
Misschien kan je overwegen
om meer tijd door te brengen met jongens ?
Zielig mens !
Homosexualiteit.
Ik weet het, het thema is niet aangenaam.
Maar we moeten ons geen zorgen maken.
Vaak is het een simpele gemoedstoestand van meisjes van haar leeftijd.
Maar ze was altijd gewoon, gelukkig !
Dit komt voor op alle leeftijden,
de adolescenten zijn er gevoeliger voor.
En het braken ?
Ze is erg vermagerd.
physisch, is ze goed, de test voor tuberculose is negatief.
Haar gewichtsverlies zou ik toeschrijven aan haar geestelijke toestand.
Maak u maar niet te veel zorgen Mevrouw Rieper.
Yvonne is jong en sterk, ze is omringd door een liefhebbende familie.
Ze zal er zeker door komen.
En anders, de geneeskunde maak grote vorderingen,
het zal niet lang meer duren voor er een remedie is gevonden.
Deze morgen, al voor ik goed wakker was heeft moeder mij weer een preek gehouden.
Ik vond het onrechtvaardig.
Ze gebruikte de ergste bedreiging dat mij kan overkomen.
Als er geen beterschap is in mijn gezondheid, zal ik de Hulme's nooit meer mogen ontmoeten.
Het idee alleen is angstwekkend.
Het leven zou ondragelijk zijn zonder Deborah.
Kon ik maar sterven !
Het is geen verwaande of kortstondige gevoel.
De laatste weken, heb ik besloten
dat dit het beste is dat mij kan overkomen.
Ik heb geen angst om te sterven.
Sokken !
Mijn schat, heb je pijn ?
Je been.
Doet het pijn ?
Mijn voornemens voor het nieuwe jaar zullen drastischer worden dan de vorige.
Mijn spreuk zal zijn :
Eet, drink, maakt plezier, want morgen ben je misschien dood.
Klaar ?
Glimlach.
Dit kwam vandaag, Yvonne.
Ik heet Gina.
Het is en brief van de school. Van Mevrouw Stewart.
Die oude doos !
Ze zegt dat uw schoolresultaten in dalende lijn zijn,
op dit tempo ga je wel je diploma verspelen.
Kan mij niet schelen !
Mij wel.
En uw vader ook.
We zijn begaan met je studies.
Ik leer wel uit mijn eigen.
Je hebt een buis voor engels !
Je was altijd de eerste !
Ik schrijf voor mij !
Het zijn niet uw sprookjes die u een diploma zullen bezorgen !
Denk maar niet dat die ooit gepubliceerd zullen worden !
Dat kunt u niet weten !
Je weet niets van literatuur af !
Niemand is zo dom als jij.
En grof op de koop toe.
Grof en oneerbiedig.
Onnodig je nog naar school te sturen.
De school kan mij gestolen worden !
Zoek dan werk, je zal zien hoe ver je daarmee komt !
Ik denk dat ik gek word.
Maar nee, Gina. Het zijn de anderen die geschift zijn.
Als we eens naar het buitenland gingen ?
Alleen ?
Waar naar toe ? Niet naar de Bahamas, dat is een verschrikking.
Maar natuurlijk !
Het is evident !
Ik breng mijn haar naar achteren zoals Veronica Lake.
Geniaal !
Niet meer bewegen of ze zijn wazig.
Haast u, we bevriezen hier nog !
Nog enkelen.
Wacht ik zal naar voor leunen, om mijn décolleté te tonen.
Ze zijn iets van plan.
Ik denk,
dat ze foto's nemen van mekaar.
Laat hen gerust, Henry.
Ik ben bereid haar gezelschap te aanvaarden maar ik zal geen misbruik
tolereren.
Ik ben zeker dat dit allemaal onschuldig is.
Ze zullen het wel ondervinden...
die meid zal wel beticht worden. Ze steelt ook alles.
Dit, dit is zeker 50 pond waard.
Ik zal de koffer van vader nemen.
De sleutel zal ik wel stelen.
Geniaal !
Onze tiketten zullen we wel bekomen !
Ik ben om 5u30 opgestaan deze morgen.
Voor 8u. Was alles aan kant.
Ik heb zelf Wendy haar ontbijt in bed gebracht.
Ik ben tevreden over mezelf, en ik heb vertrouwen in de toekomst.
Zijn we niet buitengewoon intelligent ?
Ik ben mijn haar aan het wassen, Laury !
Ik ben bijna klaar.
Zit zij nog altijd daar binnen ?
Komaan, Yvonne !
Nu is het genoeg.
Doe onmiddellijk die deur open !
Ik kleed mij aan zo snel mogelijk, shit.
Open die deur !
Moeder heeft mij weer de les gespeld, altijd over hetzelfde.
Ik heb direct Deborah gebeld. Dit moest ik even kwijt.
Ik haat moeder.
Betrapt, betrapt !
Wat wil je zeggen ?
Dat zal je 100 pond kosten, of ik vertel alles aan vader.
M. Perry en ik houden van elkaar, Juliet.
Je vader is ervan op de hoogte.
Tot we een schikking hebben gevonden,
hebben we besloten om met zijn drieën samen te wonen.
U doet wat je wilt.
Paul en ik gaan naar Hollywood.
Ze bieden ons een gouden contract. We zullen sterren zijn.
Wat ?
Alles is in orde.
We hebben zelf je 100 pond niet nodig !
Je mag ze in je gat steken !
Deborah heeft mij het geweldige nieuws vertelt.
Ik ga naar haar toe om alles op punt te zetten.
Deborah lag nog in bed.
Haar vader heeft ons in het salon ontboden,
om ons te spreken.
Je moeder en ik...
... gaan scheiden.
De schok kwam hard aan, ik begreep er niets meer van,
dit is ongelofelijk !
Arme vader !
Dokter Hume was heel lief en vol begrip.
Hij wilde alles weten over ons vertrek naar Amerika.
Het was gelijktijdig hoopgevend maar ook deprimerend.
Het gesprek duurde heel lang, Deborah en ik kwamen naar buiten met tranen in de ogen.
Wat zal onze toekomst zijn ?
Misschien gaan we naar Italië, of ergens anders,
of nergens.
We zijn zeer ontredderd. Het lot zal beslissen.
Dokter Hume is het nobelste wezen die ik al ontmoet heb.
Een ding is zeker, voor Deborah en mij.
Dat we slagen of falen, we doen het samen.
Je moeder en ik hebben enkele beslissingen genomen.
Ik geef mijn ontslag aan de universiteit,
en ik neem een baan in Engeland.
Je gaat mij hier toch niet alleen achterlaten met moeder !
Het zou beter zijn dat je je vader vergezelt.
Gina komt ook ?
Zeker niet !
Ik ga niet naar Engeland zonder Gina !
Schat, je gaat niet naar Engeland.
Ik breng je naar Zuid-Afrika bij tante Ina.
Je longen zijn nog niet in zeer goede staat.
Een warmer klimaat zal je beter bekomen.
Het is voor je eigen bestwil.
De Hulme's zullen voor mij zorgen.
Zij willen dat ik bij hun intrek.
Doe niet zo belachelijk !
Je bent onze dochter, uw plaats is hier.
Mijn plaats is bij Deborah.
We gaan naar Zuid-Afrika.
We gaan nergens naar toe.
Je bent maar 15, Yvonne !
Je moet me laten gaan !
We zullen het hier later nog is over hebben wanneer je wat kalmer bent.
Ik was zeer ontgoocheld, ik overwoog ernstig om zelfmoord te plegen.
Het leven is soms niet waart om geleefd te worden,
de dood, is toch zo eenvoudig...
Jullie kunnen toch naar elkaar schrijven.
De woede tegenover mijn moeder kwam meer en meer in mij op,
Aangezien ze mijn belangrijkste hindernis leek.
Plotseling kwam het middel in mij op om deze hindernis te elimineren.
Als moeder zou komen te sterven...
Ik kon niet proberen om de bijdrage van het immense rapport te meten van Dr. Hulme
aan de Universiteit van Canterbury, eveneens sociaal als officieel.
Aan hem, en aan Mevrouw Hulme, onze beste wensen voor de toekomst.
Alles zal goed verlopen, Gina.
M. Perry heeft mij 50 pond beloofd, voor mijn paard.
Dat is dan samen 120 !
Nog 30, en we kunnen de tiketten kopen !
Het zal niet veel helpen !
Ik ben langst de paspoortdienst geweest.
Ik moet minstens 20 jaar zijn !
Dat is niet waar ! Ik heb er een !
Ik moet de toestemming hebben van mijn ouders !
Niet huilen, Gina.
Gina, ik smeek je, huil toch niet.
We zullen nooit gescheiden zijn.
Ze kunnen ons niet dwingen !
Dat is onmogelijk !
Ik haat je !
Zet je niet in deze staat.
Ik heb Deborah niet toevertrouwd, mijn bedoeling om moeder te vermoorden.
Ik heb nog geen besluit genomen, ik wil niet in de gevangenis eindigen.
Ik zoek een middel.
Ik heb net Hilda Hulme aan de telefoon gehad.
Wat nu weer ?
Juliet is weer ingestort.
Ze is oncontroleerbaar.
Ze weigert aan te nemen dat Pauline niet naar Zuid-Afrika gaat.
Uw dochter zal wel hetzelfde verhaal hebben gedaan...
Yvonne heeft mij al 14 dagen niet meer te woord gestaan.
Het is een moeilijke tijd voor iedereen, Mevrouw Rieper.
Ze heeft ons helemaal uitgesloten uit haar leven.
Haar moeder en ik zijn heel bezorgd.
Ik stel voor dat ze de laatste 3 weken samen doorbrengen.
Laat Pauline bij ons komen tot het vertrek van Juliet.
Is dat wel een goed idee ?
Mag ik je vanavond bellen ?
Ja, zeker.
Deborah en ik hebben begrepen van waar onze buitengewone
telepathie vandaan kwam,
en waarom de mensen ons behandelen zoals zij doen:
We zijn gek !
Totaal en radicaal, gek !
Maar al onze heiligen zijn dat ook !
Dr. Hulme is gek !
Te gek om los te lopen !
Dit was de eerste keer dat ik dat inzag.
Deborah heeft mij altijd al gezegd,
dat hij afschuwelijk was.
Hij is monsterlijk,
angstwekkend !
Ik heb nooit ingezien
hoe afschuwelijk hij was.
Maar ik hou van hem !
Wij hebben er nog over gesproken, meer en meer brachten wij ons hoofd op hol.
We stellen ons voor hoe ieder heilige de liefde ervaart.
Van de ene heilige naar de andere, in de prille nacht.
Het was prachtig,
zalig,
mooi,
en helemaal van ons.
We waren tevreden.
we genoten van de zachtheid, genaamd extase,
en van de voldoening, dat men zonde noemt.
Ik ga met je mee.
Ik weet wat ik met moeder moet doen.
Niet nodig om je hersenen te pijnigen.
Laat ons zeggen...
een ongeval.
Alle dagen zijn er mensen die sterven.
Onze dagtaak vandaag, hoe vermoorden we moeder.
Het idee is niet nieuw maar we moeten een plan maken
dat we beslist moeten volgen.
Alles was goed voorbereid het idee sprak ons erg aan.
Natuurlijk zijn we gespannen, maar in afwachting is de pret intens.
Alleen de beste overwinnen alle obstakels
in hun poging tot geluk.
We hebben een geweldige laatste nacht doorgebracht...
in elk opzicht.
Ze zijn mij om 2u. Komen halen.
Ik was heel braaf en gewillig.
Ik heb ons plan verfijnd.
Raar, ik heb zelf geen enkel gewetensbezwaar.
Ik ben laat opgestaan, dan heb ik moeder een handje toegestoken.
Deborah heeft gebeld : we gaan een steen gebruiken, in een kous
beter dan een zand zak.
We hebben de moord nog eens besproken in alle details.
Ik ben ook erg opgewonden, net zoals ik een feestje organiseert.
Moeder is er met beide voeten ingetrapt.
Het gelukkige voorval zal morgen na de middag plaatsvinden.
De volgende keer dat ik dit dagboek open doe, zal moeder dood zijn.
Het is raar...
en te zelfde tijd, zo aangenaam.
De dag van het gelukkige voorval.
Ik schrijf deze enkele woorden de ochtend zelf van de moord.
Gisterenavond, was ik heel opgewonden,
een beetje zo als met Kerstmis.
Het is bijna tijd om op te staan.
Haast u !
Ik vroeg mij af waar je bleef.
Je hebt een mooie kleur !
Het is zo lang geleden !
Veel plezier, mijn schat.
Maakt u maar geen zorgen,
ik hoop het !
Tot ziens, Papa !
Tot vanavond !
Oh, hier kan je en heel leger mee voeden.
Wat een mooie jurk !
Dank u. Heb ik speciaal voor de gelegenheid gekocht.
Het fruit.
Ik zal het in een schotel leggen.
Kom, we gaan naar boven, Deborah.
Ik ga het begin van mijn opera tonen.
Oké.
Voel je jezelf niet zweten ?
Ik, wel.
Het is een verhaal in 3 aktes met een tragiek einde.
Je moeder is niet heel gelukkig.
Vind je niet ?
Ik heb mij al uren afgevraagd
of Carmelita met Bernard moet trouwen.
Naar mijn mening, weet ze wat er gaat gebeuren.
Ze lijk ons het niet kwalijk te nemen.
Uiteindelijk, ben ik van mening veranderd.
Dat zou hun pret bederven.
Een verhouding, is toch spannender dan een huwelijk.
Moeder kan getuigen.
Het is waar, we hebben haar opgemerkt aan de lingerie afdeling !
Sir Edmund Hillary kan heel goed wat ondergoed kopen voor zijn vrouwen.
Een gedienstige man.
Ik durf te wedden dat het thermo-ondergoed waren.
Ik wed dat ze een tent opzetten in hun kamer
en doen alsof ze in de bergen zijn.
Genoeg, Yvonne.
Het is een van onze grootste helden.
Die mij helpt om te ontruimen ?
Jij. Om te ontsnappen aan Laurel en Hardy...
IK keer maar beter terug.
Amuseer jullie goed !
- Dag, papa. - Dag, Meneer Rieper.
Ik ga mij een beetje opsmukken.
Is dit niet zalig ?
We gaan ginder wat wandelen.
Kom, mama.
Ik wil nog eerst een kopje thee drinken, komaan.
Ga je gang.
Nee, ik moet op mijn lijn letten.
U bent toch niet dik, Mevrouw Rieper.
Er zijn enkel kilos bijgekomen met kerst.
Doe maar, mama.
Doe jezelf een plezier.
Oké.
Yvonne, mijn schat...
We gaan terug,
We gaan de bus missen.
Knoop maar dicht. Je raakt nog verkouden.
Kijk.
Snel !
Laat mij niet achter ! Ik kom ! Ga niet weg !
Je mag niet !
Het spijt me !
Enkele uren na de moord van Honora...
ontdekte de politie het dagboek van Pauline.
Ze werd direct aangehouden voor de moord op haar moeder.
Juliet werd een dag later aangehouden en in beschuldiging gesteld.
Later kwam men tot de ontdekking dat Honora en Herbert niet getrouwd waren.
Pauline werd aangeklaagd onder de naam van haar moeder, Parker.
In augustus 1954 werd het thesis ontoere- keningsvatbaar verworpen door het tribunaal.
Juliet Hulme et Pauline Parker werden veroordeeld voor moord
Te jong voor de doodstraf,
werden ze naar twee verschillende gevangenissen gebracht,
'ter beschikking van Zijne Majesteit'
In november 1959 kwam Juliet vrij,
ze ging naar haar moeder buiten Nieuw-Zeeland.
Twee weken later werd Pauline vrij gelaten,
ze verbleef in Nieuw-Zeeland tot in 1965.
Ze werden vrijgelaten onder voorwaarde elkaar nooit meer te ontmoeten.
Nederlandse vertaling door : opa